Całkowita masa planet: 2,669 * 1027 kg (447 mas Ziemi)
Całkowita energia kinetyczna planet: 1,99 * 1035 J
Całkowita energia rotacyjna planet: 0,7 * 1035 J

Granice Układu Słonecznego

Jak wszystkie granice, także i ta jest umowna, a w zalezności od tego, którą z cech układu planetarnego weźmiemy pod uwagę - można wytyczyć różne granice.

Najbardziej naturalną wydaje się być granica oddziaływania grawitacyjnego Słońca czyli miejsce, gdzie siła przyciągania Słońca staje się słabsza niż siła przyciągania Drogi Mlecznej. Prawdopodobna odległość to ok. 100 000 - 200 000 a.u. (czyli ok. 1,58 - 3,16 ly).

Kolejna granica związana ze Słońcem to heliopauza, czyli miejsce gdzie wiatr słoneczny i magnetosfera tracą swój impet i przechodzą w ośrodek międzygwiezdny. Przypuszczalnie dzieje się to w odległości ok. 80-90 a.u. od Słońca.

Granicami związanymi z ciałami niebieskimi Układu Słonecznego mogą być:
- zewnętrzny skraj pasa Kuipera, czyli przestrzeni, gdzie znajdują się tysiące lodowych i kamiennych brył, których wygląd nie zmienił się od powstania Układu Słonecznego, podonych do Plutona, a być może i większych; zewnętrzna krawędź znajduje się prawdpodobnie w odległości ok. 70 a.u.
- wewnętrzny i zewnętrzny obłok Oorta, czyli prawie idealnie sferyczne chmary brył lodu, które dały początek wszystkim dotychczas zaobserwowanym kometom; ze względu na olbrzymie odległości od Słońca (10000 - 70000 a.u.), niektóre z tych ciał mogą znaleźć się poza wpływem pola grawitacyjnego Słońca i wyruszyć w międzygwiezdną podróż

Porównanie rozmiarów planet i ich odległości od Słońca

Aby zobaczyć powiększony rysunek w nowym oknie, kliknij na niego

SŁOWNICZEK